شهیدی که از اولین اعضای تشکیل دهنده سپاه در استان کهگیلویه و بویراحمد بود/ شهیدی که خبر شهادتش زودتر از نامه اش رسید

 16 اسفند سال 1342 کودکی چشم به جهان گشود و لاله ای سر از خاک برآورد که سرداری نامدار شد. شهید لال احمد رفیعی دوران ابتدایی و راهنمایی را در زادگاهش سپری کرد و الفبای محبت را در دامن مادری مهربان و آغوش پدری فداکار آموخت. برای ادامه تحصیل روانه گچساران شد.

 ورودش به دوران دبیرستان همزمان با اوج گیری اتقلاب اسلامی و سیل خروشان راهپیمایی های مردمی به رهبری معمار کبیر انقلاب بود. با آغاز جنگ سر از پا نمی شناخت . شهید با ورود به بسیج سپاه پاسداران در مهر ماه 1359 اولین مأموریت خود در آبادان را شروع کرد، و مدت دو ماه به نبردی جانانه و مبارزه ای بی امان با بعثیون پرداخت و با موفقیت مأموریت خود را به پایان رساند.

پس از بازگشت از مأموریت از طریق بسیج جهت خدمت به مهاجران جنگ زده از خوزستان به گچساران مأموریت دوم خود را شروع و پس از آن مدتی در ستاد مبارزه با مواد مخدر به مبارزه پرداخت.در شهریور سال 1360 به سپاه گچساران پیوست و مأموریت های خود در جبهه شوش با عملیات طریق القدس در بوستان با نبرد با کفار به پایان رساند.

سپس در جبهه های شوش در عملیات های فتح المبین ، بیت المقدس و رمضان فعالیت های خود را ادامه داد. با توجه به توانایی های نظامی و بصیرتی که داشت در عملیات بیت المقدس فرماندهی یک گروهان پیاده را بر عهده داشت که تلاش ها و فعالیت های وی بنا به گفته فرماندهانش بسیار مثمر ثمربود. با اینکه جبهه را دانشگاه خود و سنگر را حجله و شهادت را عروس خود می دانست بنا به اعتقادی که به احادیث نبوی و آیات قرآن داشت خود چندین مرتبه اظهار داشت که من باید قبل از نائل شدن به شهادت ازدواج کنم.

5ماه از ازدواجش می گذشت که با درخواست های مکرر دوباره روانه جبهه شد. ایشان در تاریخ 24 اردیبهشت سال 1362 در جبهه غرب زبیدات به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

شهبد لال احمد رفیعی از نخستین کسانی بود که همزمان با تشکیل کمیته انقلاب اسلامی و فرمان امام راحل به آن نهاد مقدس پیوست و همچنین از اولین اعضای تشکیل دهنده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در کهگیلویه و بویراحمد بود.به تعبیری شهید رفیعی جزء السابقون السابقون بود.

از خصوصیات مهم شهید سرکشی و دلجویی از مادران و خانواده های شهدا بود برای زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا کتابخانه ای به نام شهید اسفندیار بزرگزاده تأسیس کرد. شیرزنانی در این دیار هستند که پای به پای مردانشان در دفاع از میهن اسلامی مقاومت کردند چه در پشت خاکریز ها و چه در دل مناطق رزم .زن با اینکه 5 ماه از زندگی مشترکش با شهید نگذشته بود نه تنها مانع رفتن شوهرش به جبهه نشد بلکه او را برای رفتن به میدان تشویق می کرد.

 زهرا جعفری از روزهای خوشش با مرد زندگی اش می گوید: باتوجه به رفاقتی که شوهر یکی از دوستانم با شهید داشت با ایشان آشنا شدم. همیشه دنبال کسی بودم که از لحاظ اخلاقی ،ایمان ، صداقت، پاکی و خلوص نیت انسانی وارسته باشد پس از چند جلسه صحبت کردن ویژگی هایی را که می خواستم یک مرد داشته باشد در او دیدم. مراسم عروسیمان خیلی ساده برگزارشد. مدت زندگی مشترکمان خیلی کم بود اما به اندازه سال ها از او درس آموختم.

یک خاطره از او برایمان تعربف کنید:

قبل از شهادت و در آخرین سرکشی به خانواده سفارشات زیادی در خصوص مسائل دینی و مذهبی رابطه با خانواده،تربیت فرزند و احترام به والدین می کرد. همیشه نامه می نوشت پس از اتمام مرخصی و رفتن به جبهه، نامه ای نوشته بود اما خبر شهادتش قبل از رسیدن نامه آمد و نامه اش بعد از شهادتش به دستمان رسید.

خواهر از برادری می گوید که شاید برای هر خواهری یادآوری چنین خاطراتی یادآوری صحنه های کربلا و عاشورا باشد، توصیه و سفارش های امام حسین (ع) به خواهرش زینب(س) که صبوری و مقاومت کنید. جان افروز رفیعی می گوید: وقتی برای سرکشی می آمد به همه توصیه می کرد: مبادا کسی از دست شما نگران شود تا می توانید با همسایگان مهربان باشید و به خانواده شهدا سرکشی کنید.

یکی از همرزمان شهید به نام ناصر مرتب می گوید : در تیپ المهدی زمانی  که مسئول تسلیحات یگان بود با او آشنا شدم،وی فردی خستگی ناپذیر ، پرتلاش، منظم و دارای ایمان بالا و چهره ای خندان بود. علی رغم اینکه کار تسلیحاتی خیلی سنگین بود در پایان کار فقط یک لبخند شیرین بر لب داشت وقتی با او مواجه می شدیم خستگی از تنمان بیرون می رفت. ایشان اعتقاد داشت کار مرد را پخته می کند چه بهتر که کاری برای رضای خدا و دفاع از کشور باشد.