روایت ناگفته معاون استاندار کهگیلویه‌وبویراحمد از دوران اسارت

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی‌ «آفتاب گچساران» ، فتاح محمدی در گفتگو با این پایگاه خبری تحلیلی با بازخوانی خاطره‌ای از دوران هشت سال دفاع مقدس و روزهای اسارت در اردوگاه‌های حزب بعث عراق، از ایمان و اراده رزمندگان ایرانی برای حفظ باورهای دینی حتی در دشوارترین شرایط سخن گفت.

معاون سیاسی و امنیتی استاندار کهگیلویه و بویراحمد با اشاره به روزهای ابتدایی دهه ۶۰ اظهار کرد: در آن دوران به همراه جمعی از رزمندگان ایران اسلامی در اردوگاه‌های حزب بعث عراق اسیر بودیم. با وجود تمام محدودیت‌ها، فشارها و سختی‌هایی که بر اسیران تحمیل می‌شد، ایمان قلبی رزمندگان همچنان پابرجا بود و قرآن‌خوانی و دعا از برنامه‌های روزانه ما به شمار می‌رفت؛ برنامه‌هایی که ناچار بودیم با رعایت کامل مسائل امنیتی و به‌صورت مخفیانه، دور از چشم نیروهای عراقی انجام دهیم.

وی ادامه داد: ما دفترچه بسیار کوچکی برای دعا تهیه کرده بودیم که ضخامت چندانی نداشت و به‌راحتی می‌شد آن را در جایی مخفی کرد تا از چشم نیروهای بعثی دور بماند. همواره تلاش می‌کردیم این دفترچه را در محلی نگهداری کنیم که در صورت بازرسی ناگهانی، شناسایی نشود.

معاون سیاسی و امنیتی استاندار کهگیلویه و بویراحمد با بیان اینکه یکی از حساس‌ترین لحظات دوران اسارت به ماجرای تفتیش ناگهانی آسایشگاه بازمی‌گردد، افزود: یک روز نیروهای استخبارات و امنیتی حزب بعث عراق به همراه چندین سرباز وارد آسایشگاه اسیران ایرانی شدند و تفتیش گسترده‌ای را آغاز کردند.

محمدی تصریح کرد: پیش از ورود نیروهای عراقی، دفترچه کوچک دعا را در میان صفحات یک جلد قرآن کریم قرار داده بودیم که روی طاقچه کنار پنجره قرار داشت. در همان لحظات، برای آنکه این دفترچه از چشم نیروهای دشمن پنهان بماند، آیه شریفه «وَجَعَلْنَا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدّاً وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لَا یُبْصِرُونَ» را نیز قرائت کردم؛ آیه‌ای که به معنای قرار گرفتن حائلی در پیش رو و پشت سر و پوشیده ماندن حقیقت از دید دشمن است.

وی با توصیف لحظات پراضطراب آن روز گفت: فرمانده نیروهای عراقی که یک سرهنگ حزب بعث بود، شخصاً به سمت پنجره رفت و قرآن را برداشت و باز کرد. هم‌زمان، ما را به انتهای آسایشگاه هدایت کرده بودند و چند سرباز عراقی نیز با کابل برق در کنارمان ایستاده بودند و تفتیش اسرا را انجام می‌دادند.

محمدی ادامه داد: فرمانده عراقی چند دقیقه‌ای مشغول بررسی قرآن شد و آن را ورق زد، اما به لطف خدا متوجه دفترچه کوچک دعا که میان صفحات قرآن قرار داشت، نشد. وقتی از آن لحظات عبور کردیم و متوجه شدیم دفترچه پیدا نشده است، نفس راحتی کشیدیم.

دشمنی با دعا؛ حتی در اردوگاه اسیران

معاون سیاسی و امنیتی استاندار کهگیلویه و بویراحمد در بخش دیگری از این خاطره به حضور یک فرد منافق در میان نیروهای عراقی اشاره کرد و گفت: در جمع نیروهای عراقی، فردی حضور داشت که به زبان فارسی تسلط داشت. این شخص پس از ماجرای تفتیش، شروع به فحاشی و توهین به اسیران ایرانی کرد و با عصبانیت می‌گفت چرا دعای سیاسی می‌خوانید و چرا به قرائت چنین دعاهایی مشغول هستید؛ در حالی که خواندن دعا در اردوگاه ممنوع است.

وی افزود: این فرد به‌شدت اسیران را تهدید می‌کرد و تلاش داشت با ایجاد فضای رعب و وحشت، مانع ادامه برنامه‌های معنوی آنان شود. در مقابل، برخی از رزمندگان با لحنی آرام و هوشمندانه پاسخ دادند که منظور از دعای سیاسی چیست؟ ما مطابق خواسته شما برای پایان جنگ دعا کرده‌ایم!

محمدی خاطرنشان کرد: با وجود این پاسخ، آن فرد همچنان به فحاشی و تهدید ادامه داد و در نهایت جمله‌ای گفت که هنوز در خاطرم مانده است؛ او خطاب به اسیران ایرانی گفت: «این سلاح دعا را از شما خواهم گرفت.»

دعا؛ سلاحی که از مؤمن گرفته نمی‌شود

وی با تأکید بر اینکه گذشت زمان، ابعاد عمیق‌تر آن خاطره را برای انسان روشن می‌کند، اظهار کرد: شاید در آن روزها به‌درستی متوجه اهمیت و عظمت این مسئله نبودیم، اما بعدها بیشتر درک کردیم که دعا حقیقتاً سلاح مؤمن است؛ همان حقیقتی که در قرآن کریم و روایات اهل‌بیت (ع) نیز بر آن تأکید شده است.

معاون سیاسی و امنیتی استاندار کهگیلویه و بویراحمد ادامه داد: انسان نباید هیچ‌گاه از دعا غافل شود. باید در حق یکدیگر دعا کنیم و در لحظات سخت، ارتباط خود را با خداوند حفظ کنیم؛ چراکه ایمان و توکل، پشتوانه‌ای بزرگ برای عبور از دشواری‌هاست.

محمدی در پایان با اشاره به شرایط کنونی کشور و تقابل ایران با آمریکا و رژیم صهیونیستی گفت: ما باور داریم که پیروزی نهایی در این جنگ آمریکایی ـ صهیونیستی علیه ایران اسلامی از آن ملت ایران خواهد بود؛ چراکه به خداوند توکل داریم و امیدواریم عزت، اقتدار و سربلندی ایران اسلامی بیش از گذشته تثبیت شود.

انتهای خبر/