چرایی بی‌اعتمادی به آمریکای امپریالیسم؟

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی‌ «آفتاب گچساران» ، یدالله مرادی تحلیل‌گر مسائل سیاسی در یادداشتی نوشت:طولانی ترین جنگ قرن بیستم، مرگبارترین جنگ در عصر مدرن و اولین شکست آمریکا در تهاجم بی رحمانه به ملت ویتنام در ۷۱ پیش بوقوع پیوست.

امروز سی‌ویک سال از برقراری مجدد روابط ویتنام با آمریکا بعد از کشتاری وحشتناک می‌گذرد...در چنین روزی زخمی که دو دهه بر تن دو ملت مانده بود سرانجام رو به التیام نهاد. جنگ آمریکا علیه ویتنام و دخالت در منازعه دو ویتنام نبردی با کشتارجمعی بود که از اواسط دهه ۱۹۵۵ آغاز شد و تا آوریل ۱۹۷۵ ادامه یافت. ایالات‌متحده در مقام پلیس جهان با حضور نظامی در منطقه هند و چین به بهانه گسترش کمونیسم بزرگ‌ترین جنایات جنگی و نسل‌کشی را رقم زد.

ویتنام، کامبوج و لائوس اختلافات سرزمینی و استقلال از استعمار فرانسه را تجربه می‌کردند که ملت ویتنام به دو بخش تقسیم شد؛ ویتنام شمالی به رهبری هوشی مینه متمایل به چین و شوروی و ویتنام جنوبی موردحمایت آمریکا، فرانسه، کره جنوبی و استرالیا.

آمریکا با دخالت مستقیم در جنگ دو ویتنام در دوران جنگ سرد با اخذ مجوز کنگره به جانسون رئیس‌جمهور وقت خون‌ریزترین جنگ قرن بیستم را راه انداخت، این در حالی بود که ملت رنجور و مقاوم ویتنام بر اساس مصوبه اجلاس ژنو در سال ۱۹۵۴ استقلال خود را از استعمار فرانسه کسب کرده بود.

نیروی هوایی امریکا با برتری نظامی و توان آتشین کوبنده با بمباران‌های بی‌امان و استفاده از ماده شیمیایی عامل نارنجی حتی در جنگل‌ها برای کشتار چریک‌های مبارز مشکل سلامتی کل مردم را با سموم علف‌کش ناجوانمردانه پدید آورد. به‌طوری‌که تا سال‌ها بعد نیز کودکان ویتنامی را با نقص‌های مادرزادی به دنیا می‌آوردند و میلیون‌ها کشته در میان غیرنظامیان و رزمندگان را سبب گردید.

 شکست آمریکا

 سرانجام پس از قریب ۱۰ سال کشتار مستقیم توسط ارتش تروریستی امریکا در حمله معروف به عید تت با شکست تاکتیکی سختی از چریک‌ها مواجه شد و بسیاری از متنفذان سیاسی آمریکا و نهادهای امنیتی و اطلاعاتی متقاعد شدند که این جنگ برایشان پیروزی ندارد و باید مقدمه ترک ویتنام را ایجاد کنند لذا در سال ۱۹۶۹ به ادعای اجرای طرح ویتنام سازی به‌وسیله نیکسون به‌تدریج از ویتنام خارج شدند.

پس از خروج آمریکا در سال ۱۹۷۶ دو ویتنام متحد شده و فرصت یکپارچه‌سازی منطقه را با ایجاد یک کشور تحت حاکمیت از اتحاد لائوس و کامبوج با پایان دادن به جنگ داخلی یافتند و با این پیروزی بزرگ به‌سرعت مسیر توسعه‌یافتگی و صنعتی شدن بومی را طی نمود.

نتایجی از این جنگ ویرانگر

اول اینکه این جنگ زخمی عمیق بر روح ملی دو کشور برجای گذاشت، نزدیک به ۵۸ هزار سرباز آمریکایی جان باختند با ۳ میلیون ویتنامی. دوم نیز دو حزب و جریان در آمریکا دچار اختلاف داخلی شدند، میان حامیان و مخالفان جنگ دوپارگی شدید ایجاد گردید.

سوم نیز پس از پایان جنگ دو کشور برای ۲۰ سال هیچ رابطه دیپلماتیکی نداشتند؛ اما به‌تدریج از طریق همکاری بر سر سرنوشت نظامیان مفقودالاثر آمریکایی و رایزنی‌های پشت پرده مسیر آشتی هموار شد. ابتدا امریکا تحریم تجاری ۱۹ ساله علیه ویتنام را لغو کرد و سرانجام در ۱۱ ژوئیه ۱۹۹۵، در مراسمی ساده و ۹ دقیقه‌ای در تالار شرقی کاخ سفید، رسماً برقراری روابط دیپلماتیک برقرار کردند.

چهارم هم سندورم ویتنام داستان تلخ آمریکایی‌هاست که نفرت عمومی نسبت به دخالت‌های نظامی آمریکا در کشورهای خارجی را به همراه آورد و در رسوایی موضوع واترگیت در دهه ۷۰ میلادی بحران اعتماد عمومی بیشتری را دامن زد.

پنجم نیز در حال حاضر با حمایت و پشتیبانی از جنایات اسرائیل غاصب در غزه و لبنان و سوریه و ایران و تهاجم گستاخانه و غیرقانونی ترامپ ملعون به ایران این رسوایی و بی‌اعتمادی به امریکای امپریالیسم به‌عنوان نماد ظلم، غارت و دخالت در سرنوشت ملت‌های آزاده با ریختن خون آقای شهید ایران (امام خامنه‌ای) به انزجار جهانی و منطقه‌ای انجامیده که حضور ۱۰۰ هیأت خارجی از کشورهای مختلف در مراسم ادای احترام به پیکر آن شهید و تشییع ۱۰ میلیونی در عراق گویای این تحول مهم است.

 آری ویتنام کشوری کوچک از شرقی‌ترین منطقه هند و چین آسیا با مقاومتی ده‌ساله و همتی جان افشانه یال و دم قدرت اول اقتصادی، نظامی جهان یعنی امریکای چپاولگر را قیچی کرد و ۲۰ سال گذشت تا آمریکایی‌ها با عالی‌ترین سطح مقامات خود بتوانند در ۹ دقیقه با نماینده نخست‌وزیر ویتنام دیداری داشته باشند و برای ندامت از آدمکشی‌های خود تحریم‌های آن کشور را لغو نمایند.

تجربه تاریخی

قدرت‌های بزرگ به همان نسبت پوشالی هستند و هر چه در سایه عده و عده بمباران و ترور نمایند، ملت‌های مبارز و جهادگر بااراده و نیروی انسانی معتقد و باورمند می‌توانند آن‌ها را به‌زانو درآورند. تاب‌آوری اجتماعی، تدبیر امور، تعقل در سبک و نوع مبارزه و تبعیت از هسته مرکزی رهبری تعیین‌کننده‌ترین عوامل پیروزی است.

 ان تنصرالله ینصرکم و یثبت اقدامکم

انتهای خبر/