«میدان‌یار»؛ آغاز یک تجربه تازه در گچساران

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی‌ «آفتاب گچساران» ، یاسر مرادی_ اواخر شهریورماه که می‌رسد، شب‌های گچساران حال‌وهوایی متفاوت پیدا می‌کند؛ نسیم گرم جنوب از خیابان‌های شهر عبور می‌کند و در میان نور پرچم‌ها، صدای سرودها، رفت‌وآمد خانواده‌ها و هیجان جوانان، تصویری متفاوت از یک شب شهری شکل می‌گیرد.

در عبور از خیابان شهید سیدنجف بلادیان و مسیر منتهی به کانون فرهنگی هنری جوانان بسیج، مقصد بسیاری از خانواده‌ها و جوانان، تنها تماشای یک برنامه نیست؛ آن‌ها برای حضور در رویدادی گرد هم می‌آیند که نامش «میدان‌یار» است؛ رقابتی که تلاش کرده مرز میان مسابقه، آموزش، نشاط اجتماعی و مشارکت مردمی را کمرنگ کند.

«میدان‌یار» در گچساران در امتداد بیش از ۲۰۰ شب بعثت مردمی، شکل‌گرفته است و به بخشی از فضای اجتماعی شبانه شهر تبدیل‌شده است؛ رویدادی که در آن، میدان مسابقه تنها محل کسب امتیاز نیست، بلکه بستری برای تجربه‌کردن مسئولیت، یادگیری مهارت و تمرین همکاری است.

وقتی خیابان، رنگ دیگری می‌گیرد

ساعت به ۲۱ نزدیک می‌شود و خیابان‌های مرکزی گچساران آرام‌آرام چهره دیگری به خود می‌گیرند. پرچم‌های سه‌رنگ، نورپردازی، موکب‌ها، گروه‌های سرود و خودروهایی که تجهیزات صوتی را همراه دارند، فضای متفاوتی ایجاد کرده‌اند.

در میان جمعیت، چهره‌های مختلفی دیده می‌شود؛ کودکانی که شانه‌های پدرانشان را برای تماشای بهتر انتخاب کرده‌اند، مادرانی که در کنار فرزندان خود ایستاده‌اند، نوجوانان و جوانانی که با لباس‌های ورزشی آمده‌اند و سالمندانی که باوجود دشواری رفت‌وآمد، خود را به محل برگزاری رسانده‌اند.

این تنوع سنی، یکی از جلوه‌های قابل‌توجه این رویداد است. میدان‌یار تلاش کرده است خانواده و گروه‌های اجتماعی را در یک فضای مشترک گرد هم آورد؛ جایی که برای چند ساعت، نقش‌های روزمره کمرنگ می‌شود و جای آن را تجربه مشترک حضور، رقابت و تشویق می‌گیرد.

در چنین فضایی، تماشاگر صرفاً تماشاگر نیست؛ بخشی از انرژی میدان را شکل می‌دهد. رقابت؛ اما نه‌فقط برای برنده‌شدن آنچه میدان‌یار را از یک مسابقه معمولی متمایز می‌کند، ساختار چندوجهی آن است.

این رقابت در چهار عرصه نظامی و دفاعی، امدادی و نجات، فرهنگی و معرفتی و رسانه‌ای طراحی‌شده است؛ چهار حوزه‌ای که هرکدام مهارت متفاوتی را طلب می‌کنند و شرکت‌کنندگان را وادار می‌سازند در کنار رقابت، چیزی تازه بیاموزند.

در مرحله شهرستانی گچساران نیز ۴۰ گروه خانوادگی و اجتماعی در آیتم‌های پیش‌بینی‌شده با یکدیگر رقابت می‌کنند و گروه‌های برتر، پس از کسب امتیازات لازم، مسیر مرحله استانی و سپس کشوری را دنبال خواهند کرد. از این منظر، میدان‌یار را می‌توان ترکیبی از رقابت و آموزش دانست؛ رقابتی که نتیجه آن فقط یک رتبه یا عنوان نیست.

از مهارت دفاعی تا تصمیم‌گیری در میدان

یکی از بخش‌های این رویداد به مهارت‌های نظامی و دفاعی اختصاص دارد. در این بخش، موضوعاتی همچون سلاح‌شناسی، نشانه‌روی، تاکتیک‌های فردی و گروهی و حرکت در میدان به شرکت‌کنندگان آموزش داده می‌شود.

روح‌الله گشتاسبی، مربی سلاح، در جریان برگزاری این بخش، آموزش‌های لازم را به گروه‌ها ارائه می‌کند و شرکت‌کنندگان تلاش دارند در کنار افزایش دقت، سرعت عمل و هماهنگی گروهی خود را نیز ارتقا دهند. فارغ از فضای رقابتی، چنین تمرین‌هایی یک پیام روشن دارد: در شرایط غیرعادی، تصمیم‌گیری و واکنش مناسب نیازمند آموزش و تمرین است.

جایی که چند ثانیه می‌تواند تعیین‌کننده باشد بخش امداد و نجات، یکی دیگر از محورهای مهم میدان‌یار است؛ بخشی که در آن، رقابت با مفهوم مسئولیت اجتماعی پیوند می‌خورد. پانسمان، احیای قلبی ـ ریوی، حمل مصدوم با برانکارد، اطفای حریق و مواجهه با موقعیت‌های بحرانی، بخشی از مهارت‌هایی است که شرکت‌کنندگان در قالب تمرین‌های میدانی با آن‌ها روبه‌رو می‌شوند.

اینجا دیگر موضوع فقط سرعت نیست؛ دقت، آرامش، هماهنگی و توان تصمیم‌گیری نیز اهمیت پیدا می‌کند. تصور اینکه یک نوجوان در یک موقعیت شبیه‌سازی‌شده، احیای مصدوم را تمرین کند یا یکی از اعضای یک خانواده شیوه صحیح پانسمان را بیاموزد، نشان می‌دهد که خروجی این بخش می‌تواند از محدوده مسابقه فراتر برود و به مهارت‌هایی کاربردی برای زندگی روزمره تبدیل شود.

میدان چهارم؛ جنگ روایت‌ها با ابزار رسانه

در عصر شبکه‌های اجتماعی، تصویری که از یک رویداد ساخته می‌شود، گاهی به‌اندازه خود رویداد اهمیت دارد. به همین دلیل، رسانه یکی از چهار عرصه اصلی میدان‌یار است؛ بخشی که شرکت‌کنندگان در آن با تصویربرداری موبایلی، تولید محتوای کوتاه، روایتگری و تدوین آشنا می‌شوند.

در اینجا، تلفن همراه صرفاً وسیله‌ای برای ثبت خاطره نیست؛ به ابزاری برای روایت یک اتفاق تبدیل می‌شود. شرکت‌کنندگان باید یاد بگیرند چگونه یک‌لحظه را انتخاب کنند، چگونه تصویر مناسبی بگیرند، چگونه یک روایت کوتاه بسازند و چگونه محتوایی تولید کنند که بتواند پیام خود را به مخاطب منتقل کند.

این بخش، پیوند میان میدان و فضای رسانه‌ای بیرون از آن است؛ پلی میان یک اتفاق محلی و مخاطبانی که ممکن است کیلومترها دورتر از گچساران باشند.

وقتی رقابت، ذهن را هم به میدان می‌آورد

چهارمین ضلع این رقابت، عرصه فرهنگی و معرفتی است؛ جایی که ابزار اصلی، نه توان بدنی، بلکه مطالعه، حافظه، تحلیل و آگاهی است. سؤالات و رقابت‌های معرفتی، موضوعات تاریخی، دینی و فرهنگی را به میدان می‌آورند و شرکت‌کنندگان باید در کنار توان جسمی، از ظرفیت فکری خود نیز استفاده کنند.

این ترکیب، یکی از ویژگی‌های قابل‌توجه مسابقه است؛ چراکه شرکت‌کننده برای موفقیت صرفاً به‌سرعت یا قدرت بدنی متکی نیست و باید در حوزه‌های مختلف توانایی خود را محک بزند.

خانواده؛ مهم‌ترین حلقه یک رقابت اجتماعی

شاید یکی از مهم‌ترین دستاوردهای میدان‌یار، فراهم‌شدن فرصتی برای حضور همزمان اعضای خانواده باشد. در شرایطی که بخشی از اوقات فراغت خانواده‌ها در فضای مجازی و فعالیت‌های فردی سپری می‌شود، حضور در یک رقابت گروهی می‌تواند تجربه‌ای متفاوت ایجاد کند.

پدر، مادر، فرزند، خواهر یا برادر، در یک گروه قرار می‌گیرند، برای رسیدن به یک هدف مشترک تلاش می‌کنند و در طول مسابقه، اهمیت تقسیم مسئولیت و هماهنگی را تجربه می‌کنند. در چنین شرایطی، برد و باخت تنها معیار موفقیت نیست؛ تجربه مشترک و مهارتی که از میدان به خانه منتقل می‌شود، بخشی از نتیجه واقعی مسابقه است.

از میدان مسابقه تا سرمایه اجتماعی

میدان‌یار را می‌توان از زاویه دیگری نیز بررسی کرد؛ زاویه‌ای که به مفهوم سرمایه اجتماعی مربوط می‌شود. هر رویدادی که بتواند افراد مختلف را در یک فضای مشترک کنار یکدیگر قرار دهد، امکان شکل‌گیری ارتباطات اجتماعی جدید را افزایش می‌دهد.

حضور خانواده‌ها، جوانان، نوجوانان و سالمندان در کنار یکدیگر، تشویق گروه‌ها، فعالیت موکب‌ها و گروه‌های سرود و حضور جمعی مردم، به رویداد چهره‌ای عمومی بخشیده است. از همین منظر، میدان‌یار صرفاً مجموعه‌ای از آیتم‌های مسابقه‌ای نیست؛ بلکه تجربه‌ای از حضور جمعی است که در بستر آن، ارتباط میان افراد و گروه‌ها نیز تقویت می‌شود.

استعدادهایی که ممکن است در همین میدان دیده شوند

یکی دیگر از کارکردهای چنین رقابت‌هایی، شناسایی توانمندی‌هایی است که شاید در شرایط عادی کمتر دیده شوند. ممکن است در یک گروه، نوجوانی استعداد رسانه‌ای داشته باشد، فرد دیگری در امداد و نجات عملکرد قابل‌توجهی نشان دهد و عضو دیگری توانایی بالایی در مدیریت گروه از خود بروز دهد. رقابت، این فرصت را فراهم می‌کند که بخشی از این ظرفیت‌ها در شرایط واقعی‌تر محک بخورند.

برگزاری مسابقات در سه سطح شهرستانی، استانی و کشوری نیز می‌تواند مسیر ادامه‌دار‌تری برای گروه‌های موفق ایجاد کند و میدان رقابت را از یک تجربه کوتاه‌مدت به فرآیندی چندمرحله‌ای تبدیل کند.

۲۴ شهریور؛ آغاز یک هفته رقابت

رقابت‌های میدان‌یار در گچساران از شامگاه سه‌شنبه ۲۴ شهریورماه آغازشده و قرار است به مدت یک هفته در کانون جوانان بسیج گچساران ادامه داشته باشد. این مرحله، در ادامه مسیری قرار می‌گیرد که گچساران طی ماه‌های گذشته با حضورهای شبانه مردم تجربه کرده است؛ حضوری که اکنون بخشی از آن در قالب یک رقابت سازمان‌یافته‌تر و مهارت‌محور دنبال می‌شود.

برای شهری که تجربه حضورهای گسترده مردمی در میدان‌های اصلی خود را پشت سر گذاشته، میدان‌یار یک تجربه تازه است: تبدیل بخشی از این حضور اجتماعی به رقابتی که در آن آموزش، مهارت و کار گروهی نیز سهمی جدی دارد.

پایان هر شب؛ آغاز یک تجربه تازه

وقتی چراغ‌های میدان کم‌کم آرام می‌گیرند و جمعیت راه خانه را در پیش می‌گیرد، رقابت برای آن شب تمام‌شده است؛ اما تجربه آن باقی می‌ماند. یک مهارت امدادی، یک نکته رسانه‌ای، تجربه کار گروهی، آشنایی با یک موضوع فرهنگی یا حتی شناخت بهتر توانایی‌های فردی، چیزهایی نیستند که با پایان مسابقه از بین بروند.

شاید همین نکته، مهم‌ترین تفاوت میدان‌یار با یک رقابت صرف باشد. در این میدان، امتیازها ثبت می‌شوند، گروه‌ها برای صعود تلاش می‌کنند و برندگان مشخص خواهند شد؛ اما در سوی دیگر، اتفاقی آرام‌تر نیز جریان دارد: خانواده‌هایی که کنار هم قرارگرفته‌اند، نوجوانانی که مهارتی تازه آموخته‌اند، جوانانی که مسئولیت پذیرفته‌اند و مردمی که چند ساعت از زندگی روزمره خود را در یک تجربه جمعی سپری کرده‌اند.

«میدان‌یار» اگرچه نام یک مسابقه است، اما در روایت این شب‌های گچساران، بیش از آنکه فقط درباره رقابت باشد، درباره «یار بودن» است؛ درباره همراهی، مسئولیت، یادگیری و کنار هم ماندن؛ و شاید به همین دلیل است که پس از عبور کردن تجمعات مردمی از ۲۰۰ شب، هنوز میدان برای روایت‌های تازه باز است؛ روایت‌هایی که از خیابان‌های گچساران آغاز می‌شوند و در ذهن خانواده‌ها، جوانان و نوجوانانی ادامه پیدا می‌کنند که هر شب، بخشی از این تجربه مشترک را با خود به خانه می‌برند.

انتهای خبر/