فلسفه استقامت و دیپلماسی مقاومت از نگاه هنرمند گچسارانی

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی‌ «آفتاب گچساران» ، جنگ‌ها تنها در میدان‌های نظامی رقم نمی‌خورند؛ بخش مهمی از سرنوشت آن‌ها در عرصه افکار عمومی، فرهنگ و روایت‌سازی تعیین می‌شود. در روزگاری که نبرد رسانه‌ای و شناختی به یکی از مهم‌ترین ابزارهای قدرت تبدیل‌شده است، هنرمندان و صاحبان اندیشه نیز نقشی مؤثر در تبیین واقعیت‌ها و حفظ انسجام اجتماعی بر عهده دارند.

در همین راستا، «آفتاب گچساران» در گفت‌وگویی تفصیلی با «اورنگ نارکی، نویسنده و کارگردان تئاتر و از هنرمندان برجسته کهگیلویه و بویراحمد» به بررسی ابعاد جنگ تحمیلی رمضان، نقش مردم، جایگاه گفتمان انقلاب، مسئولیت اجتماعی هنرمندان، تقابل جمهوری اسلامی با نظام سلطه و نسبت دیپلماسی و مقاومت پرداخته است.

آفتاب گچساران: برخی معتقدند جنگ تحمیلی رمضان، شکست راهبردی آمریکا و رژیم صهیونیستی را رقم زد. ارزیابی شما از نتایج این تقابل چیست؟

اورنگ نارکی: اگر از منظر راهبردی به تحولات نگاه کنیم، هر جنگی زمانی موفق تلقی می‌شود که اهداف از پیش تعیین‌شده آن محقق شود. آنچه امروز درباره این تقابل مطرح می‌شود، این است که باوجود ورود ظرفیت‌های گسترده سیاسی، نظامی، رسانه‌ای و اطلاعاتی غرب، اهداف اعلام‌شده نظام سلطه محقق نشد و همین مسئله موجب شکل‌گیری تحلیل‌های متفاوت درباره نتایج جنگ شده است که بیشتر تحلیل‌ها نیز بر شکست راهبردی نظام سلطه تأکید دارد.

در چنین شرایطی باید میان «تحمل هزینه» و «شکست راهبردی» تفاوت قائل شد. ملت‌ها ممکن است در مسیر دفاع از منافع خود هزینه‌هایی بپردازند، اما این هزینه‌ها لزوماً به معنای شکست نیست. آنچه اهمیت دارد حفظ اراده، انسجام و قدرت تصمیم‌گیری است و امروز ایران اسلامی باعزت و اقتدار مقابل زیاده‌خواهی‌های استکبار جهانی قد علم کرده است.

آفتاب گچساران: نقش مردم را در عبور کشور از این شرایط چگونه ارزیابی می‌کنید؟

اورنگ نارکی: بدون تردید بزرگ‌ترین پشتوانه هر کشوری مردم آن هستند. هر زمان سرمایه اجتماعی تقویت شود، توان ملی نیز افزایش پیدا می‌کند.

آنچه اهمیت دارد این است که مشارکت مردم بر پایه آگاهی، احساس مسئولیت و تشخیص شکل بگیرد. تجربه نشان داده است هرگاه مردم احساس کنند امنیت، استقلال و آینده کشور در معرض تهدید قرارگرفته، با وحدت بیشتری درصحنه حاضر می‌شوند و همین انسجام ملی و حضور شبانه مردم در آیین «بعثت مردمی» خود مهم‌ترین عامل بازدارندگی در برابر تهدیدهاست.

آفتاب گچساران: شما بارها درباره اهمیت گفتمان انقلاب سخن گفته‌اید. این گفتمان چه جایگاهی دارد؟

اورنگ نارکی: گفتمان انقلاب اسلامی مجموعه‌ای از ارزش‌ها، باورها و آرمان‌هایی است که بر استقلال، عزت، عدالت، ولایتمداری، مردم‌باوری و مقاومت در برابر سلطه تأکید دارد.

حفظ این گفتمان تنها با شعار امکان‌پذیر نیست؛ بلکه نیازمند تبیین مستمر، تولید آثار فرهنگی، گفت‌وگو با نسل جوان و پاسخ‌گویی به پرسش‌های جامعه است. هنر، ادبیات و تئاتر نیز می‌توانند نقش مؤثری در انتقال این مفاهیم ایفا کنند.

آفتاب گچساران: شهادت رهبر شهید چه مسئولیتی برای جامعه ایجاد می‌کند؟

اورنگ نارکی: در فرهنگ ایرانی و اسلامی، شهدا صرفاً متعلق به یک مقطع تاریخی نیستند؛ بلکه راه و اندیشه آنان به‌عنوان سرمایه‌ای فرهنگی و اجتماعی باقی می‌ماند.

بزرگداشت شهدا زمانی معنا پیدا می‌کند که جامعه نسبت به آرمان‌ها، ارزش‌ها و مسئولیت‌های خود احساس تعهد داشته باشد. اگر یاد شهدا به رفتار اجتماعی، مسئولیت‌پذیری، وحدت و خدمت بیشتر به مردم منجر شود، آن یاد ماندگار خواهد بود که به بیان ساده‌تر حفظ گفتمان انقلاب اسلامی؛ مهم‌ترین میراث رهبر شهیدمان است.

لذا خون رهبر شهید؛ عامل ماندگاری و مسئولیت‌آفرینی در جامعه است و شهادت رهبر انقلاب نه‌تنها موجب فراموشی آرمانش نمی‌شود، بلکه نام و راه او را ماندگارتر کرده و مسئولیت جامعه را برای ادامه مسیر و مطالبه انتقام افزایش داده است.

آفتاب گچساران: تقابل جمهوری اسلامی با آمریکا را چگونه تحلیل می‌کنید؟

اورنگ نارکی: در ادبیات سیاسی انقلاب اسلامی، این تقابل صرفاً اختلاف با یک دولت نیست، بلکه به نوع نگاه نسبت به ‌نظام سلطه و استقلال کشورها بازمی‌گردد. حقیقتاً تقابل دائمی با استکبار؛ به‌نوعی هویت انقلاب اسلامی به شمار می‌رود و همان‌گونه که مطرح شد تقابل با آمریکا و رژیم منحوس صهیونیستی یک موضع مقطعی یا سیاسی نیست‌، بلکه بخشی از هویت انقلاب اسلامی است.

طبیعی است که در چنین شرایطی، حفظ استقلال سیاسی، فرهنگی و اقتصادی به‌عنوان یک اصل مورد تأکید قرار گیرد و همین موضوع، بخش مهمی از هویت سیاسی جمهوری اسلامی را شکل داده است.

آفتاب گچساران: برخی مذاکره را راه‌حل پایان اختلافات می‌دانند. دیدگاه شما چیست؟

اورنگ نارکی: اصل مذاکره در روابط بین‌الملل امری پذیرفته‌شده است، اما آنچه اهمیت دارد چارچوب، هدف و حفظ منافع ملی است. صلح با آمریکا به معنای عدول از آرمان‌ها، به‌هیچ‌عنوان پذیرفته نخواهد بود.

نکته دیگر اینکه اگر مذاکره در راستای تأمین حقوق ملت، حفظ استقلال و بدون عدول از اصول باشد، می‌تواند یکی از ابزارهای دیپلماسی باشد؛ اما هیچ مذاکره‌ای نباید به معنای چشم‌پوشی از منافع و عزت ملی تلقی شود. دیپلماسی زمانی موفق است که پشتوانه قدرت ملی، انسجام داخلی و اقتدار کشور را نیز همراه خود داشته باشد.

آفتاب گچساران: برخی معتقدند جنگ هزینه‌های فراوانی دارد. این مسئله را چگونه باید مدیریت کرد؟

اورنگ نارکی: هیچ انسان عاقلی از جنگ استقبال نمی‌کند، زیرا جنگ همواره خسارت‌های انسانی، اقتصادی و اجتماعی به همراه دارد؛ بنابراین می‌توان این‌طور بیان کرد که هزینه جنگ پذیرفتنی است، اما ترس از جنگ آسیب بزرگ‌تری به شمار می‌رود.

اما درعین‌حال، حفظ آمادگی دفاعی و تقویت بازدارندگی، یکی از ضرورت‌های امنیت ملی هر کشوری است. تفاوت بزرگی میان آمادگی برای دفاع و آغاز جنگ وجود دارد. کشوری که از اقتدار دفاعی مطلوبی برخوردار باشد، احتمال وقوع جنگ علیه آن کاهش می‌یابد و این همان فلسفه بازدارندگی است. همچنین مدیریت افکار عمومی، مقابله با جنگ روانی و افزایش امید اجتماعی، از مهم‌ترین وظایف مسئولان، رسانه‌ها و نخبگان فرهنگی در چنین شرایطی است.

آفتاب گچساران: نقش هنرمندان در چنین مقاطعی چیست؟

اورنگ نارکی: هنرمند نباید تنها روایتگر احساسات باشد؛ بلکه باید حقیقت را با زبان هنر به جامعه منتقل کند. امروز تئاتر، سینما، ادبیات و موسیقی می‌توانند در تقویت همبستگی ملی، امید اجتماعی و گفت‌وگوی فرهنگی نقش‌آفرین باشند. اگر هنر بتواند واقعیت‌ها را صادقانه، عمیق و مسئولانه روایت کند، سهم بزرگی در حفظ هویت ملی و فرهنگی خواهد داشت.

وی در پایان تأکید کرد: امروز بیش از هر زمان دیگری، جامعه نیازمند وحدت، آگاهی، امید و تقویت سرمایه اجتماعی است. در کنار اقتدار دفاعی و سیاسی، جبهه فرهنگ و هنر نیز مسئولیتی سنگین بر عهده دارد؛ زیرا آینده ملت‌ها تنها در میدان نبرد نظامی تعیین نمی‌شود، بلکه در میدان اندیشه، فرهنگ، روایت و حفظ هویت ملی نیز رقم می‌خورد.

انتهای خبر/