آقایان مسئول؛ به داد کارخانه «گیاهان‌ دارویی» برسید!

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی‌ «آفتاب گچساران» ،وقتی کلنگ احداث کارخانه گیاهان دارویی گچساران بااعتباری بالغ‌بر ۱۳۰۰ میلیارد ریال از سوی ستاد اجرایی فرمان امام(ره) در گچساران به زمین خورد، مردم این شهرستان آن را صرفاً آغاز ساخت یک کارخانه نمی‌دانستند؛ بلکه آن را نویدبخش تحقق یکی از مهم‌ترین آرمان‌های انقلاب اسلامی یعنی عدالت، محرومیت‌زدایی، اشتغال‌زایی و توسعه متوازن مناطق کمتر برخوردار تلقی کردند.

این پروژه قرار بود امید را به خانه جوانان جویای کار بازگرداند، سرمایه‌ای ماندگار برای جنوب کشور باشد و نشان دهد که فاصله جغرافیایی با پایتخت، هرگز نباید به معنای فاصله از عدالت و توسعه باشد.

اما امروز، پس از سال‌ها انتظار، آنچه در برابر دیدگان مردم قرارگرفته، با اهداف اولیه این پروژه فاصله‌ای عمیق دارد. کارخانه‌ای که پس از سال‌ها تأخیر، با برگزاری افتتاحیه‌ای که در عمل بیش از آنکه نشانه آغاز یک تولید پایدار باشد، رنگ و بوی یک افتتاحیه نمایشی داشت، تنها مدت کوتاهی بعد با تعدیل نیرو و توقف تولید مواجه شد و بار دیگر امید مردم را به ناامیدی تبدیل کرد.

این کارخانه امروز در پیچ‌وخم تصمیمات نادرست، جابه‌جایی‌های مدیریتی، اختلاف میان مجموعه‌های زیرمجموعه، ضعف عملکرد هلدینگ کشاورزی، ناکارآمدی هلدینگ دارویی و شرکت تولیددارو گرفتارشده و سرمایه‌ای ملی که باهدف محرومیت‌زدایی ایجادشده بود، عملاً از مسیر اصلی خود خارج‌شده است.

سؤال اساسی مردم این است که چه کسی پاسخگوی این حجم از اتلاف سرمایه، زمان، اعتماد عمومی و فرصت‌های شغلی خواهد بود؟

چرا ستاد اجرایی فرمان امام(ره) که این پروژه را باهدف محرومیت‌زدایی آغاز کرد، امروز نسبت به عملکرد مدیرانی که نتیجه تصمیماتشان تعطیلی تولید و بلاتکلیفی نیروهای انسانی بوده، برخورد قاطع و شفاف انجام نمی‌دهد؟ چرا دستگاه‌های حراست، بازرسی و نظارتی اجازه داده‌اند چنین پروژه مهمی به این نقطه برسد؟

از سوی دیگر، گزارش‌ها و نگرانی‌هایی درباره احتمال جابه‌جایی تجهیزات، ماشین‌آلات و امکانات این کارخانه برای استفاده در واحدهای دیگر، ازجمله در تهران، مطرح‌شده است. اگر چنین تصمیمی در دستور کار باشد یا حتی موردبررسی قرارگرفته باشد، انتظار می‌رود مسئولان به‌صورت شفاف درباره آن توضیح دهند؛ زیرا تجهیزات این کارخانه باهدف ایجاد اشتغال در گچساران و محرومیت‌زدایی از این منطقه تهیه‌شده است، نه برای آنکه به دلیل ضعف مدیریتی در جای دیگری مورداستفاده قرار گیرد.

کلنگ محرومیت‌زدایی ستاد اجرایی فرمان امام(ره) برای مردم گچساران به زمین زده شود، اما متأسفانه برخی مدیران ناکارآمد و فاقد برنامه، به‌جای جبران ضعف‌های مدیریتی خود، به دنبال راهکارهایی باشند که نتیجه آن تضعیف همین پروژه و انتقال ظرفیت‌های آن به نقاط دیگر باشد. اگر مدیری نتوانسته مأموریت خود را در گچساران به انجام برساند، راه‌حل، انتقال امکانات نیست؛ بلکه پاسخگویی، اصلاح مدیریت و اجرای صحیح مأموریت است.

تلخ‌تر از همه، نقل‌قول‌هایی است که از برخی مدیران شنیده می‌شود؛ اینکه «کارخانه در شهرستان است، آن‌هم در جنوب کشور، چه کسی از تهران تا آنجا برود؟» اگر چنین نگاهی واقعاً وجود داشته باشد، این تنها یک جمله نیست؛ بلکه نمادی از نگاه مرکزگرایانه‌ای است که سال‌هاست توسعه مناطق محروم را با چالش مواجه کرده است. مگر جوانان گچساران، کهگیلویه و بویراحمد و جنوب کشور، فرزندان‌ همین انقلاب نیستند؟ مگر خون، استعداد و آرزوهای آنان با دیگران تفاوتی دارد؟

کارخانه گیاهان دارویی گچساران تنها یک واحد صنعتی نیست؛ این کارخانه نماد اعتماد مردم به وعده‌های نظام، نماد سرمایه‌گذاری در مناطق محروم و نماد تحقق عدالت اقتصادی است. حفظ آن، حفظ اعتبار سیاست محرومیت‌زدایی است و تضعیف آن، چیزی فراتر از تعطیلی یک کارخانه خواهد بود.

اکنون انتظار مردم از ریاست محترم ستاد اجرایی فرمان امام(ره)، مهندس فتاح، آن است که شخصاً دستور بررسی دقیق این پرونده را صادر کنند، عملکرد مدیران ذی‌ربط را مورد ارزیابی قرار دهند، با عوامل احتمالی قصور یا سوءمدیریت برخورد کنند و اجازه ندهند سرمایه‌ای که باهدف خدمت به مردم گچساران ایجادشده، قربانی بی‌تدبیری و تصمیمات نادرست شود.

مردم گچساران امتیاز ویژه نمی‌خواهند؛ تنها خواسته آنان اجرای همان وعده‌ای است که روز نخست داده شد. این کارخانه باید هرچه سریع‌تر با یک برنامه اقتصادی روشن، مدیریتی کارآمد، حفظ همه تجهیزات و ظرفیت‌های موجود، و باهدف تولید پایدار و اشتغال واقعی راه‌اندازی شود. انتقال امکانات، تعطیلی تدریجی یا رها کردن این پروژه، نه با فلسفه محرومیت‌زدایی سازگار است و نه با شأن نهادی که پرچم‌دار این طرح بوده است.

امروز مطالبه مردم روشن است؛ احیای کارخانه، حفظ سرمایه‌های آن در گچساران، پاسخگویی مدیران، و پایان دادن به چرخه ناکارآمدی. اگر این کارخانه دوباره به حرکت درآید، امید نیز به دل هزاران جوان این دیار بازخواهد گشت؛ امیدی که شایسته است باتدبیر، مسئولیت‌پذیری و مدیریت صحیح حفظ شود، نه اینکه قربانی ضعف‌های مدیریتی گردد و این پایگاه خبری تحلیلی بر اساس رسالت مطالبه‌گری‌اش و تا پاسخگویی ستاد اجرایی فرمان امام(ره) و رفع مشکلات این کارخانه پیگیر این مهم خواهد بود.

انتهای خبر/