کدخبر: ۸۱۲۳۳
۳۱ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۳:۳۴
چاپ

یادداشت؛

حضور هوشیارانه منهای وحدت‌شکنی!

یدالله مرادی گچساران

رهبر انقلاب اندیشمندانه به ما آموختند که می‌توان در اوج بمباران و حملات دشمن، ناظر و آماده و منتقد بود و درعین‌حال، دژ وحدت، سلاح انسجام و هوشمندی حفظ آرمان‌ها و اهداف را پاسدار باشیم.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی‌ «آفتاب گچساران» ،یدالله مرادی تحلیل‌گر مسائل سیاسی در یادداشتی نوشت: پیام ۲۶ تیر رهبر معظم انقلاب، نه‌فقط قدردانی از حماسه بی‌نظیر تشییع پیکر مطهر آقای شهید ایران که یک «فرماندهی هوشمندانه صحنه‌ای» بود. ایشان با تیزبینی، دست دشمن را خوانده و در یک حرکت، دو خط بطلان کشیدند:

۱- بدعهدی شیطان بزرگ و دیگری بر «برچسب‌زنی به منتقدان دلسوز». این پیام، یک «منشور وحدتِ منتقدانه» است.

 ۲- بی‌توجهی به دوگانه‌ی «یا وحدت، یا نقد». عده‌ای با ژست وحدت طلبی، هر صدای منتقدی را «تندروی»، «التهاب‌ آفرینی» و «مخل امنیت» خوانده و می‌خوانند.

حال‌آنکه رهبر انقلاب، دقیقاً در حساس‌ترین برهه، پرده از چهره این روایت برداشتند و با یک جمله، زلزله‌ای در این گفتمان ایجاد کردند: این عزیزان که بعضی از ایشان از زمره پیشروان بصیرت هستند... این اهتمام و نگرانی، سرمایه ارزشمندی به شمار می‌آید. این یعنی منتقد خیرخواه، نه «مزاحم» که «سرمایه» است؛ نه «تندرو» که «پیشرو بصیرت» است.

 در بررسی نقطه ثقل این پیام «مرز دقیق». رهبر فرزانه انقلاب با هنرمندی، هم‌زمان که به منتقدان اعتبار می‌بخشند، یک خط قرمز ترسیم می‌کنند: «مراقب باشند تا این رویکرد، موجب ظلم به بی‌گناهی نشود و موجب شکست در وحدت نگردد.» این یعنی آنچه ممنوع است، «نقد» نیست، «تهمت» است.

آنچه خطرناک است، «مطالبه‌گری» نیست، «شکستن انسجام ملی» در برابر دشمنی است که برای فروپاشی ما از درون لحظه‌شماری می‌کند. ایشان «وحدت» و «نقد» را نه در برابر هم که در طول هم تعریف کردند: نقدِ منصفانه، ضامن وحدت است و وحدتِ واقعی، جز با شنیدن صداهای دلسوزانه به دست نمی‌آید.

اینجاست که وظیفه‌ی نظارت و دقت و انتقاد هم مضاعف می‌شود و هم دور از تهمت و اتهام و انگ زنی قابلیت اجرا در وقت و جای خودش ضرورت می‌یابد.

نباید در بحبوحه‌ی جنگ و دفاع رانت‌خواری، بی‌قانونی، به‌کارگیری خویشاوندی، مسئولیت سپاری جناحی و حضور عناصر مسئله‌دار مدیریتی و شرکت‌ها و هلدینگ‌ها شبکه‌سازی‌ها پدید آید و فقط مردم حاضر در میادین و شب‌های حماسه خیابان دعوت به صبوری شوند.

عناصر و اجزای وحدت در احترام به مطالبات مردم مبعوث قابلیت اجرا و ماندگاری دارند و وحدت با آن‌ها و توجه به گفتمان آن‌هاست که لازم است مسئولین دولتی و تقنینی و قضایی در نظر داشته باشند.

آنچه در عینیت قابل‌درک و ذکر است، این است که دشمن با «بمب» به زیرساخت‌ها و تأسیسات جنوب حمله می‌کند و با «تهمت» و شانتاژ و دروغ، در جنگ روایت پشت جبهه را آماج حملات خود قرار می‌دهد. این دو بال یک حمله ترکیبی و یک جنگ شناختی است. دشمن جنایتکار می‌خواهد تضعیف افکار عمومی نماید و ما را به جان هم اندازد، یا با چماق و حربه «وحدت» و همدلی، دهان منتقدان را ببندد.

 رهبری معظم در پیام جدید، با دوراندیشی و ظرافت پاسخ هر دو برنامه‌ریزی را با هوشمندی ابراز داشتند: «نه به تهمت و تخریب» که دشمن‌پسند و دور از انصاف است، «نه به سکوت و محافظه‌کاری» که آن نیز دشمن‌پسند و دشمن ساخته است.

در راستای تبیین این فرایند لازم است که به ۳ بایدونباید اشاره داشته باشیم.

۱. نباید فرماندهان خط مقدم و نیروهای جان‌برکف حاضر در جبهه و پشت جبهه و حتی حاضران راهپیمایی‌های شبانه مردمی را که در برابر دشمن، سینه سپر کرده‌اند، دچار دلسردی و ناامیدی کنیم و یا آنان را به خیانت، سازش و تسامح متهم گردانیم؛ این موجب ناسپاسی و ناشکری از خدمات و جان‌فشانی‌های تاریخی و مجاهدانه تفکرات لانچرنشینان شب‌بیدار منجر می‌شود، آنانی که حضورشان و حرکتشان قابل ستودن است و دلیرمردانی بی‌نظیر هستند که حماسه نابودی هژمونی آمریکا و حیثیت نظام سلطه را برملا کرده‌اند، هوشیار باشیم و آب به آسیاب دشمن شکست‌خورده نریزیم.

۲. باید بینش و دقتمان را بر روی «جنگ ترکیبی» و شناختی با ابعاد پیچیده دشمن عنود و حیله‌گر متمرکز نماییم تا دریابیم:

جنگی را که از یک‌سو هر شب موشک‌های دشمن بی‌رحمانه دیارمان را مورد هدف قرار می‌دهند از جنوب تا شمال غرب و از سویی ناجوانمردانه در جنگ روایت‌ها و رسانه‌ای با شایعات و انواع دروغ و صحنه‌پردازی‌ها خاک‌ریز ذهن مردم و تهاجم به افکار و احوال دل را نشانه گرفته‌اند.

۳. باید مسیر و روند «امید و اعتماد»، کارآمدی و احترام و حرکت و سلامت را به مهم‌ترین روش و اصول خود مبدل نماییم، زیرا: دشمن از لانه درآمده، در جلد منتقد دلسوز از زیرگذر و تونل نفوذ به‌سوی «شکاف اعتماد» درحرکت است تا به قلب ملت، به باور و ایمان ملت، به انسجام و همدلی ملت و به حسن روابط خردمندانه و متمدنانه ملت ایران ضربه زده و دیوار مهر و شکوه ایرانی را فروریزد.

ای پیشروان بصیرت، نهیب محترمانه رهبر بیدارمان را همه‌ی افراد و اقشار و مسئولین دلسوز به جان خریدار باشیم تا مجبور به تجربه تلخ تکرار تاریخ نشویم.

پیام ۲۶ تیر، پیامی جامع و هشدارآمیز و تکلیف مدارانه است. این پیام نقطه پایان یک نزاع سیاسی - جناحی برچسب‌زنی و تخریب یکدیگر و آغاز یک بلوغ فکری، سیاسی و اجتماعی است. رهبر انقلاب اندیشمندانه به ما آموختند که می‌توان در اوج بمباران و حملات دشمن، ناظر و آماده و منتقد بود و درعین‌حال، دژ وحدت، سلاح انسجام و هوشمندی حفظ آرمان‌ها و اهداف را پاسدار باشیم.

در شرایط کنونی وظیفه انقلابی و رسالت دینی و دوراندیشی ایرانی ایجاب می‌کند تا بقول متفکری: در میانه‌ی بمباران دشمن شرور و تروریست، با «نقد منصفانه» و «وحدت فولادین»، دشمن را از رسیدن به اهداف پلیدش ناامید کنیم که این است معنای واقعی «مرزبانی اعتماد».

 دولتمردان و مجلسیان و مسئولین هم با درک این موازنه، نجابت و خرد بیشتر به خرج دهند و در زیر سایه نجابت مردم و وفاق دولتی ملاحظات و مطالبات را مدنظر داشته باشند. پایبندی به همراهی با وحدت عالیه مورد تأکید سلف صالح آقای شهید ایران درگرو صداقت و اجرای همه‌جانبه فرامین آن جناب است که در این رابطه دولتیان حاکم و نمایندگان مجلس در عمل از خود تابلوی اعتماد و احترام را به نمایش بگذارند.

از بیم مرگ نیست که سر داده‌ام فغان

بانگ جرس زشوق به منزل رسیده است

انتهای خبر/