روایت شب‌های پرهیاهوی «میدان‌یار» در کهگیلویه‌وبویراحمد

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی‌ «آفتاب گچساران» ، یاسر مرادی_ شب‌های بام نفت ایران این روزها حال‌وهوایی متفاوت دارد. با پایین رفتن خورشید و آغاز شب، میدان برگزاری مرحله نهایی استانی «میدان‌یار» آرام‌آرام جان می‌گیرد؛ پرچم‌های سه‌رنگ در دست شرکت‌کنندگان به حرکت درمی‌آید، تیم‌ها با لباس‌های متحدالشکل و در برخی موارد با پوشش‌های محلی و رنگارنگ وارد میدان می‌شوند و صدای موسیقی و تشویق تماشاگران، فضای رقابت را پرشورتر می‌کند.

اینجا قرار نیست تنها یک مسابقه برگزار شود؛ قرار است مهارت‌ها محک بخورد، توانایی‌ها دیده شود و گروه‌هایی از جوانان و نوجوانان شهرستان‌های مختلف کهگیلویه و بویراحمد، آموخته‌های خود را در برابر یکدیگر به نمایش بگذارند.

۳۰ تیم منتخب شهرستان‌های کهگیلویه و بویراحمد از صبح روز شنبه خود را به گچساران رساندند و پس از حضور در نشست‌های آموزشی و توجیهی، آماده ورود به عرصه رقابت شدند؛ رقابتی که در آن، هر ثانیه، هر حرکت و هر تصمیم می‌تواند سرنوشت امتیاز یک تیم را تغییر دهد.

از غروب گچساران تا آغاز یک رقابت نفس‌گیر

غروب که از راه می‌رسد، فضای میدان تغییر می‌کند. صدای بلندگوها و آهنگ‌های حماسی با همهمه تماشاگران درهم می‌آمیزد و جمعیت، یکی پس از دیگری خود را به محل برگزاری مسابقات می‌رساند. خانواده‌ها، جوانان، نوجوانان و اقشار مختلف مردم در کنار هم ایستاده‌اند تا رقابت تیم‌ها را تماشا کنند.

در این لحظات، تفاوت‌ها کمرنگ می‌شود؛ همه برای دیدن یک رقابت پرهیجان آمده‌اند و هر حرکت موفقیت‌آمیز یک تیم با تشویق تماشاگران همراه می‌شود. پرچم ایران در میان جمعیت دیده می‌شود و فضای میدان بیش از آنکه صرفاً یک فضای مسابقه باشد، به محلی برای کنار هم قرار گرفتن مردم تبدیل شده است.

میدان موانع؛ جایی برای سنجش چابکی و توان جسمی

نخستین بخش رقابت، میدان موانع است؛ جایی که سرعت، چابکی، استقامت و هماهنگی اعضای تیم‌ها محک می‌خورد. شرکت‌کنندگان باید از موانع مختلف عبور کنند؛ از مسیرهای بارفیکسی و پرش از ارتفاع گرفته تا عبور از استخر آب گل‌آلود، گذر از سیم‌خاردار، حمل وزن‌های سنگین و غلتاندن لاستیک لودر.

اینجا دیگر تماشاگر فقط شاهد یک حرکت ورزشی نیست؛ هر عبور موفقیت‌آمیز با فریاد تشویق همراه می‌شود و هر مکث یا اشتباه، ثانیه‌های ارزشمندی را از تیم می‌گیرد. عرق، گل، خستگی و نفس‌های به شماره افتاده، بخشی از تصویر این میدان است؛ اما در کنار همه اینها، رفاقت و کمک اعضای تیم به یکدیگر، بخش دیگری از ماجرا را شکل می‌دهد.

میدان دفاعی؛ وقتی دقت و تمرکز به اندازه سرعت اهمیت دارد

بخش دیگر رقابت، به مهارت‌های دفاعی و نظامی اختصاص دارد؛ عرصه‌ای که در آن شرکت‌کنندگان با موضوعاتی مانند شناخت تجهیزات سلاح، باز و بست چشم بسته سلاح، تیراندازی، تاکتیک‌های فردی و گروهی و اصول اولیه کار با سلاح های مختلف از کلاشینکف گرفته تا تیربار گرینوف و آر پی جی و ... آشنا می‌شوند.

در این بخش، دقت و تمرکز حرف نخست را می‌زند. شرکت‌کنندگان باید با حفظ آرامش، مراحل تعیین‌شده را پشت سر بگذارند و در رقابتی نزدیک، امتیاز بیشتری برای تیم خود به دست آورند. اینجا یک حرکت اشتباه می‌تواند فاصله میان دو تیم را تغییر دهد و همین موضوع، هیجان مسابقه را بیشتر می‌کند.

از رقابت تا نجات؛ نفس‌ها در بخش امداد حبس می‌شود

اما شاید یکی از متفاوت‌ترین بخش‌های «میدان‌یار»، عرصه امداد و نجات باشد؛ جایی که موضوع اصلی، کمک به دیگری است. پانسمان، احیای قلبی ـ ریوی، حمل مصدوم با برانکارد و اموبولانس و حتی مدیریت شرایط اضطراری، بخشی از مهارت‌هایی است که شرکت‌کنندگان باید در قالب مسابقه به نمایش بگذارند.

تماشای نوجوانی که با تمرکز و خونسردی تلاش می‌کند عملیات احیای یک مصدوم فرضی را انجام دهد یا زخم را به شیوه درست پانسمان کند، نشان می‌دهد که هدف این بخش تنها کسب امتیاز نیست؛ بلکه انتقال مهارتی است که ممکن است روزی در یک حادثه واقعی، برای نجات جان یک انسان به کار آید. در این میدان، هر دستِ کمک، معنای واقعی «یار بودن» را تداعی می‌کند.

وقتی رقابت از میدان جسم به میدان ذهن می‌رسد

با پایان بخش‌های عملی، فضای رقابت به سمت فرهنگ و معرفت می‌رود. در این بخش، دیگر خبری از عبور از موانع و دویدن نیست؛ اینجا ذهن‌ها به رقابت می‌پردازند. سؤالات فرهنگی، تاریخی، دینی و موضوعات مرتبط با هویت ملی و انقلاب اسلامی، شرکت‌کنندگان را در برابر آزمونی متفاوت قرار می‌دهد.

گاهی یک پاسخ درست می‌تواند تیمی را چند پله جلو بیندازد و گاهی یک پاسخ نادرست، امتیاز مهمی را از یک گروه بگیرد. مداحیی، رجزخوانی و کری‌خوانی‌های دشمن شکن نیز بر جذابیت این بخش می‌افزاید؛ رقابتی که در نهایت، بیش از آنکه به شکست دیگری فکر کند، بر نمایش دانسته‌ها و توانایی‌های فردی و گروهی استوار است.

دوربین‌های کوچک، روایت‌های بزرگ

پنجمین عرصه، رسانه است؛ میدانی که با زندگی امروز جوانان پیوندی مستقیم دارد. شرکت‌کنندگان در این بخش باید توانایی خود را در روایتگری، تصویربرداری با تلفن همراه، تولید محتوای کوتاه و ارائه یک روایت جذاب از فضای مسابقات به نمایش بگذارند. اینجا تلفن همراه از یک ابزار روزمره به یک دوربین رسانه‌ای تبدیل می‌شود.

یک قاب مناسب، یک روایت کوتاه یا یک ویدئوی چندثانیه‌ای می‌تواند تصویری متفاوت از میدان مسابقه به مخاطبانی نشان دهد که شاید کیلومترها با گچساران فاصله داشته باشند. در واقع، این بخش پلی میان میدان مسابقه و فضای رسانه‌ای است؛ پلی برای اینکه آنچه در میدان اتفاق می‌افتد، روایت و دیده شود.

مردم؛ تماشاگرانی که خودشان بخشی از میدان‌اند

با وجود همه بخش‌های تخصصی، شاید یکی از مهم‌ترین تصاویر «میدان‌یار»، حضور مردم باشد. تماشاگران از ابتدا تا پایان رقابت‌ها کنار میدان می‌ایستند، تیم‌ها را تشویق می‌کنند و با هر موفقیت یا ناکامی، واکنش نشان می‌دهند. گاهی یک حرکت موفق با موجی از تشویق همراه می‌شود و گاهی یک اشتباه کوچک، صدای افسوس جمعیت را بلند می‌کند.

گروه‌های سرود محلی، ایستگاه‌های صلواتی و موکب‌ها نیز در حاشیه این رویداد حضور دارند و فضای اجتماعی و مردمی مسابقات را پررنگ‌تر می‌کنند. شبکه‌های اجتماعی نیز از تصاویر و ویدئوهای این رقابت‌ها پر شده است؛ قاب‌هایی از تیم‌های مختلف، لحظات رقابت، شادی شرکت‌کنندگان و حضور خانواده‌هایی که ساعاتی از زندگی روزمره فاصله گرفته و در کنار یکدیگر، تماشاگر یک رویداد جمعی شده‌اند.

«میدان‌یار»؛ فراتر از یک مسابقه

آنچه در گچساران جریان دارد، تنها رقابت برای کسب امتیاز و رسیدن به مرحله بعد نیست. شرکت‌کنندگان در جریان این رویداد، مهارت‌هایی مانند نظم، کار گروهی، مسئولیت‌پذیری، صبوری، تمرکز و مدیریت شرایط دشوار را تجربه می‌کنند؛ مهارت‌هایی که می‌تواند در موقعیت‌های مختلف زندگی نیز کاربرد داشته باشد.

از سوی دیگر، چنین رقابت‌هایی فرصت شناسایی استعدادهایی را فراهم می‌کند که شاید در شهرستان‌های کوچک کمتر دیده شده باشند. مسیر مسابقات از مراحل شهرستانی آغاز شده و حالا ۳۰ تیم منتخب استان در گچساران برای کسب جایگاه برتر مرحله استانی با یکدیگر رقابت می‌کنند؛ مسیری که برای برخی از شرکت‌کنندگان می‌تواند به مراحل بالاتر نیز منتهی شود.

شب پایانی؛ میدان به ایستگاه آخر می‌رسد

حالا رقابت‌های نهایی «میدان‌یار» در گچساران به ایستگاه پایانی خود رسیده است. قرار است آیین اختتامیه این رقابت‌ها امشب در کانون فرهنگی هنری بسیج و با حضور جمعی از مسئولان استانی برگزار شود؛ جایی که پس از روزها تمرین، رقابت، هیجان و تلاش، پرونده مرحله نهایی استانی بسته خواهد شد.

اما حتی با پایان مراسم، آنچه در میدان باقی می‌ماند، فقط نام تیم‌های برتر نیست. خاطره عبور از موانع، دست‌هایی که برای کمک به یکدیگر دراز شد، تشویق خانواده‌ها، تلاش نوجوانان، رقابت نزدیک تیم‌ها و تجربه‌ای که شرکت‌کنندگان با خود به شهرهایشان می‌برند، بخش ماندگارتر این رویداد خواهد بود.

وقتی «یار» فقط یک واژه نیست

«میدان‌یار» در گچساران، تصویری از رقابتی است که در آن، سرعت و قدرت در کنار دانش، امداد، فرهنگ و رسانه قرار گرفته‌اند. در این میدان، نوجوانی پرچم به دست می‌گیرد، جوانی از موانع عبور می‌کند، فردی در گوشه‌ای مشغول پانسمان مصدوم فرضی است، گروهی به پرسش‌های فرهنگی پاسخ می‌دهند و تیمی دیگر با تلفن همراه، لحظه‌های مسابقه را روایت می‌کند.

همه این تصاویر، قطعات یک پازل هستند؛ پازلی که قرار است مفهوم مهارت، همکاری و مسئولیت‌پذیری را در قالب یک رقابت جمعی به نمایش بگذارد. وقتی شب به پایان می‌رسد و جمعیت آرام‌آرام میدان را ترک می‌کند، گردوغبار رقابت بر زمین می‌نشیند؛ اما تجربه آن شب، لبخندها، تشویق‌ها و مهارت‌هایی که آموخته شده، با شرکت‌کنندگان راهی شهرهایشان می‌شود.

شاید فلسفه «میدان‌یار» همین باشد؛ اینکه در کنار رقابت، یاد بگیریم چگونه یار یکدیگر باشیم؛ در میدان، در بحران و در زندگی.

انتهای خبر/